Tuesday, November 14, 2017



Monday, November 13, 2017



Sunday, November 12, 2017



మర్త్యలోకంలో (మానవలోకంలో) ఉన్నాడంటే పాపపుణ్యాల ఫలితాలు సుఖదుఃఖాలుగా అనుభవించడానికి వచ్చాడని గుర్తు. ఇక్కడకు వచ్చినవాడెవడూ పూర్తి సుఖాన్నీ పొందడు, పూర్తి దుఃఖాన్నీ పొందడు. నూరేళ్లు కష్టాలు పడ్డా, చివరకు మంచి మాట వింటాడు ఏదో ఒకటి. కానీ జీవితమంతా సుఖాలుండవు, అలాగే దుఃఖాలు కూడా ఉండవు. ఏవయినా కొన్నాళ్లే. మారిమారి అనుభవిస్తుంటాడు. ఇవి అనుభవంలోకి వచ్చినప్పుడు తాత్కాలికమైన ఉపశమనాలకోసం చూస్తే ఉద్ధరణ ఉండదు. అలా లేకుండా పోవాలంటే వైరాగ్యంతో భగవంతుడిని ఆశ్రయించాలి. ఆ అనుగ్రహం గురువు కారణంగానే వస్తుంది.

గురువు రక్షణ బాధ్యత స్వీకరిస్తాడు. అందుకే శంకర భగవత్పాదులంటారు ‘సత్సంగత్వే నిస్సంగత్వం, నిస్సంగత్వే నిర్మోహత్వం, నిర్మోహత్వే నిశ్చలతత్త్వం, నిశ్చలతత్త్వే జీవన్ముక్తిః’. గురువు సత్‌ స్వరూపుడు. రామకృష ్ణపరమహంస అంటారు. ఏనుగుకు ఒక లక్షణం ఉంటుంది. అదలా వెళ్ళిపోతూ తన తొండాన్ని చాపి కనబడ్డ ప్రతి వస్తువునూ పీకుతుంది. అది జాజి తీగ కానివ్వండి, పనసచెట్టు కానివ్వండి. దానికనవసరం. అది లాగేస్తుంది. అదే ఏనుగు పక్కన మావటి వెడుతున్నాడనుకోండి. అది తొండం ఎత్తినప్పుడల్లా తన చేతిలో ఉన్న అంకుశం ప్రయోగిస్తాడు. అంతే. ఎంత బక్కపలచటివాడైనా మావటి మాటకు అంతటి బలమైన ఏనుగు లొంగిపోతుంది. దేన్నీ పాడుచేయదు.

గురువుగారితో మమేకం చెందిన శిష్యుడు నిరంతరం గురువుని స్మరిస్తుంటాడు. నేనీ తప్పు చేస్తే, గురువుగారి దగ్గరకు వెళ్ళి ఏముఖం పెట్టుకుని నిలబడను? గురువు గారికి తెలియదులే అనుకుంటారా! మరి గురువు ఇంకెందుకు పరబ్రహ్మం అయినట్లు! ఒకవేళ గురువుగారికి నిజంగానే తెలియదనుకుందాం. నువ్వు తప్పుచేసి గురువుగారి దగ్గరకు వెళ్ళి తప్పుచేయని వాడిలా నిలబడతావా! అది గురుద్రోహం కాదా! కట్టి కుడుపదా! ‘నేనీ తప్పుచేయను.

గురువుగారి ముందు నిలబడి నమస్కరించగల యోగ్యత నాకు చాలు’ అనుకున్నప్పుడు.. గురువు రక్షణ బాధ్యత స్వీకరించినట్లే. ఆ గురువు వలన ఉత్తర జన్మలన్నీ కూడా నిలబడ్డాయి. మంచి జన్మలలోకి వెళ్ళిపోతాడు. ఇంకా మంచి జన్మలలోకి వెళ్ళి శాస్త్రం మీద అధికారం ఉన్న తండ్రి కడుపునపుట్టి ఆయన అనుష్ఠానాన్ని చూసి ఆయన దగ్గర ఉపదేశం పొంది చాలా తొందరగా వైరాగ్యాన్ని పొంది బహుకొద్ది జన్మలలో ఈశ్వరుడి లోకి చేరిపోతాడు.

అందుచేత గురువు రక్షకుడు. అంతేకాదు, మనం పొందిన జ్ఞానాన్ని నిలబెట్టేవాడు గురువే. గురువంటే డిగ్రీ సర్టిఫికెట్‌ ఇచ్చినట్లుగా ఓసారి చెప్పేసి వదిలిపెట్టేవాడు కాడు. గురువుతోడి అనుబంధం తెగిపోయేది కాదు. అలాగే శిష్యుడు లేని గురువు కూడా శోభిల్లడు. శిష్యుడికోసం పాకులాడతాడు గురువు. ‘అవంతీ హోమం’ అని వేదంలో ఒక ప్రస్తావన ఉంది. ఇది యోగ్యులైన శిష్యుల కోసం చేస్తారు. యోగ్యులైన శిష్యులు తన దగ్గరకు వచ్చి పాఠం నేర్చుకోవాలని గురువు ఈ హోమం చేస్తాడు.

ఇది స్వార్థం కాదు, త్యాగం. కారణం తన విద్య తనతో పోకూడదు. సరస్వతి అంటే ప్రవాహం. గంగానది కళ్ళకు కనబడుతుంది, యమున కనబడుతుంది, అంతర్వాహిని అయిన సరస్వతి కనబడదు. అది అంతర్లీనంగా ప్రవహిస్తుంది. గురువు విద్య ఆ గురువుతో ఆగిపోకూడదు. ఆ గురువు హృదయాన్ని, ఉపదేశాన్ని అందిపుచ్చుకుని గురువుగారిలా తయారు కాగలిగిన శిష్యుడు దొరకాలి. దానివల్ల ఎప్పటికీ బోధ చేసే వాళ్ళుంటారు. అప్పుడే ఈ లోకానికి క్షేమం.


Saturday, November 11, 2017





గురుబ్రహ్మ–గురువు బ్రహ్మ ఎలా అయ్యాడో తెలుసుకున్నాం. గురుర్విష్ణుః – గురువు సాక్షాత్‌ విష్ణువు. ఎలా అంటే – విష్ణువు స్థితికారుడు, రక్షకుడు. ఆయనలో ఒక ప్రత్యేకమైన లక్షణముంటుంది... ఆయనను ప్రత్యేకంగా పేరు పెట్టి పిలవక్కర్లేదు. ఆయన రక్షణ బాధ్యత స్వీకరిస్తాడు. జాగృతిలో ఇంద్రియాలు మేల్కొంటాయి. అప్పుడు వివిధ ఆలోచనలు, వివిధ కర్మలు జరుగుతాయి. ఆ సమయంలో ప్రారబ్ధం అనుభవంలోకి వచ్చి ప్రమాదాలతో శరీరం గ్రహింపబడకుండా రక్షించబడడానికి తెలివి రాగానే శ్రీహరీ, శ్రీహరీ, శ్రీహరీ అంటూ లేస్తారు.

భగవన్నామం ఎప్పుడు చెప్పాలో అజామినోపాఖ్యానంలో విష్ణుదూతలు ఇలా చెప్పారు ... ‘‘కూలినచోట, కొట్టబడి కుంగినచోట, మహాజ్వరాదులన్‌ పేలినచోట, సర్పముఖపీడలు పొందిన చోట, ఆపదల్‌ కల్గినచోట, విష్ణు భగవదూరిని పేర్కొనరేరి అక్కాలుని యాతనాతతిని పొందరు, ఆపైన పూనరు దుఃఖభావముల్ఢ్ఢ్‌’’ అని అంటారు. భగవన్నామం చెప్పడానికి ఇది సమయం, ఇది ప్రాంతం అని ఉండదు. అందుకే కూలినచోట... దభాల్న పడిపోయాడు– ‘రామరామ’ అని అప్రయత్నంగా అనగలగాలి. ఇది సాధనచేత వస్తుంది. కొట్టబడి కుంగినచోట... ఎవడో తలమీద కొట్టాడు, దబ్బున కింద పడ్డాడు. మరు క్షణం ‘రామరామ’అంటూ పడిపోగలగాలి. మహా జ్వరాదులన్‌ పేలినచోట... 104 జ్వరం వచ్చేసింది. సంధికలిగి పైత్యం పుట్టి ఏదో మాట్లాడుతున్నాడు. అప్పుడు కూడా భగవన్నామం రావాలి నోట్లోంచి. సర్పముఖపీడలు పొందినచోట... పాము చటుక్కున పడగవిప్పింది. యాదృచ్ఛికంగా భగవన్నామం నోటివెంట రావాలి.

భగవన్నామం పలకడానికి శౌచంతో సంబంధం లేదు. మంత్రమయితే శౌచం ఉండాలి. ఎప్పుడూ భగవన్నామం ఆవశ్యకమే. భగవంతుడిని పేరుపెట్టి పిలిచినా పిలవకపోయినా, గుణగణాదులతో కీర్తించకపోయినా, ఆర్తితో రక్షణ కలగాలన్న భావన పరబ్రహ్మాన్ని ఉద్దేశించి చేస్తే రక్షించడానికి వచ్చేది విష్ణుస్వరూపమే.అందుకే ఈ పెద్ద రహస్యాన్ని పోతనగారు భాగవతంలో వెల్లడిస్తారు. గజేంద్రుడు ఆపదలో చిక్కుకున్నప్పుడు ఎవర్నీ పేరుపెట్టి పిలవలేదు, ఫలానావారొచ్చి రక్షించాలని అడగలేదు. ఏ గుణం కానీ, ఏ రూపంకానీ చెప్పలేదు. నాకు రక్షణ కావాలని పిలిచాడు.‘ఎవ్వనిచే జనించు జగమెవ్వని లోపలనుండు లీనమై ఎవ్వని యందుడిందు పరమేశ్వరుడెవ్వడు మూలకారణం బెవ్వడు అనాదిమధ్యలయుడెవ్వడు సర్వముతానెయైన వాడెవ్వడు వాని నాత్మభవు ఈశ్వరునే శరణంబు వేడెదన్‌’’ అన్నాడు. 33 కోట్లమంది దేవతలు లేచి నిలబడ్డారు, ఎవరు వెళ్ళాలో బోధపడక..’ ఇది నాకు వర్తించదు’ అంటే ’నాకు వర్తించదు’ అని కూర్చున్నారు. కానీ రక్షణ అంటే విష్ణువే రావాలి. అక్కడ గజేంద్రుడి కాలు మొసలినోట్లో ఉన్నది. వెంటనే బయల్దేరాడు. నిన్ను నీవు మరిచిపోయి రావాలని కూడా కోరాడు గజేంద్రుడు. ఎవరికీ చెప్పకుండా, ఒంటిమీద బట్ట సరిగా ఉందో లేదో కూడా చూసుకోకుండా తనను తాను మరిచిపోయి బయల్దేరి వచ్చాడు.

జ్ఞానం రక్షణ హేతువు. దానికి ఉత్థానపతనాలుంటాయి. ఇంద్రియాల ప్రకోపం వల్ల, మనసుకు రజోగుణ, తమోగుణ స్పర్శలచేత, ఉద్వేగం చేత భక్తిని విడిచిపెట్టేస్తుంటాం. సాత్వికబుద్ధిని విడిచిపెట్టేస్తాం. చెయ్యకూడని పనులలో, రాగద్వేషాలలో చిక్కుకుపోతాం. తీసే ఊపిరికి విడిచే ఊపిరికి మధ్య మృత్యువుంటుంది. మృత్యువు కదిలినప్పుడు మనసు రాగద్వేషాలతో ఎవర్ని పట్టుకుందో వారిని స్మరిస్తుంది. అలా పునర్జన్మలో తిర్యక్కు (వెన్నెముక అడ్డంగా ఉండే ప్రాణి)గా పుడతాడు.మనసు రాగద్వేషాలలో చిక్కుకోకుండా గురువు ఎప్పుడూ తన వాక్కులతో, తన నడవడితో భగవంతుడిని పట్టుకునేటట్లు చేస్తాడు. సుఖదుఃఖాలు శాశ్వతం కాదు. వైరాగ్యమొచ్చి భగవంతుడిని పట్టుకునే అనుగ్రహం గురువు కారణంగా వస్తుంది. అలా రక్షణకు హేతువవుతాడు.
- చాగంటి కోటేశ్వరరావు.

Friday, November 10, 2017

ఆంధ్రకేసరి టంగుటూరి ప్రకాశం పంతులుగారు ఒక కిసాన్ సంఘటన ప్రారంభం చేస్తూ ఆ ఉత్సవం ఆచార్య కృపాలన్నీ గారితో ప్రారంభింప చేశారు. వారు ఆంగ్లం లో మాట్లాడితే పంతులు గారు తెలుగు లోకి భాష అంతరీకరణ చేయడానికి మరో మైక్ దగ్గరికి వచ్చారు.
కృపాలానీ గారు ఉపన్యాసం ప్రారంభం చేసి- Why I have initiated this organisation..అంటూ పంతులు గారి వైపు చూసారు. అప్పట్లో వాక్యం వాక్యం ట్రాన్సలెట్ చేసే వారు. పంతులుగారు గొంతు సవరించి, ఈ కిసాన్ సంఘ్ ని నేను ప్రారంభం చేసి ప్రారంభోత్సవానికి ఈ ముసలాయన్ని పిలిస్తే, ఏదో ఆయన మొదలెత్తినట్టు చెప్పుకుంటున్నారు. పోనీలే, ఈ సంస్థను నేను ఎందుకు ప్రారంభిం చానంటే.. అని వారి వైపు చూసారు.
అందరూ ఘొల్లున నవ్వారు. పాపం కృపాలానీ గారికి తెలుగు రాదు కదా! నేను ఒక్క మాట మాట్లాడితే వీరు ఇంత భాషాంతరీకరణ చేశారు. అందులో జోక్ ఏముంది? అందరూ నవ్వారు. ఇంతకీ ఈయన ఏమి చెప్పారో అనుకుంటూ అనుమానంగా పంతులు గారి వైపు చూసారు. Please continue Sir అన్నారు పంతులుగారు. పాపం వారు మిగతా వాక్యాలు పొడి పొడి గా పూర్తి చేశారు.
భాషఅంతరీకరణా జరిగింది.

మాననీయ హాలదేకర్జీ ప్రచారక్ గా వచ్చిన కొత్తలో సూర్యాపేట లో మాట్లాడడానికి వెళ్లారు. వారికి అప్పటికి తెలుగు రాదు. శాఖ లో హిందీ లో మాట్లాడారు. స్థానిక శ్రీ వెంకటరామిరెడ్డి గారు తెనింగించారు. వీరికి హిందీ రాదు. ఈ సంఘటన చెబుతూ ఆ రోజు స్వయంసేవకుల రెండు ఉపన్యాసాలు విన్నారు అని చెప్పితే విన్న వారంతా పడి పడి నవ్వారు.
మరో సంఘటన రేపు వ్రాస్తాను.
నమస్సులతో మీ నరసింహ మూర్తి.

శిక్షణా తరగతులు

యువ నిర్మాణ్

యువ నిర్మాణ్
రేపటితరం నాయకులు

భారతీయ విజ్ఞానవేత్తలు

స్వాతంత్ర్యోద్యమంలో తెలుగు రత్నాలు

Followers

Trending this Week

Follow us on Facebook